| تبليغات | X |
|
نام آلبوم : همایون مثنوی دستگاه : همایون ومرکب خوانی اجرا : آذرماه 1363 خواننده : محمد رضا شجریان سنتور : منصور صارمی 1. تکنوازی سنتور 4:45 2. سازوآواز درآمد همایون (فرازهای اول و دوم ) شعر عراقی 4:52 3. ادامه ی سازوآواز چکاوک (فرازهای اول و دوم )-حصار- بیات راجع-عشاق-شور- رضوی-جامه دران-فرود به همایون 16:32 4. ادامه ی سازوآواز قرائی-رهاب-عراق-نهیب-حزین-جامه دران وفرود 10:29 5. ادامه ی سازوآواز بختیاری و نی داوود شعر عراقی 3:26 6. ادامه ی سازوآواز دیلمان همایون-عشاق وفرود به همایون شعر عراقی 5:22 7. ادامه ی سازوآواز مثنوی همایون و بیدادوعشاق-شوشتری شعر فیض کاشانی 7:43
مسترینگ و تدوین دیجیتال : استودیو بل/ریموند موسسیان،همایون شجریان طرح : مژگان شجریان
نوشته شده در شنبه یازدهم اسفند 1386ساعت 18:24 توسط كاوه
|
گلهای تاز شماره 23
خزان و آرزو - ایرج بسطامی
دریای بی پایان - گروه دستان و سالار عقیلی
دریای بی پایان - گروه دستان و سالار عقیلی
نوشته شده در یکشنبه پنجم اسفند 1386ساعت 20:22 توسط كاوه
|
نام آلبوم : ساز قصه گو دستگاه : ساز قصه گو: سه گاه کنسرت بزرگداشت حافظ: شور خواننده : محمد رضا شجریان سرپرست گروه : استاد فرامرز پایور همنوازان : فرامرز پایور سنتور هوشنگ ظریف تار محمد دلنوازی تار حسن ناهید نی مجتبی میرزاده ویلن فرهاد پور ویلن پروین صالح ویلن آلتو پروین شکالور ویلن آلتو منوچهری بربط محمد اسماعیلی تنبک تار : داریوش پیر نیاکان
1. مقدمه سه گاه ساخته استاد فرامرز پایور 3:42 2. آواز وسنتور در آمد سه گاه- زابل 9:16 3. قطعه ضربی سنتور 1:59 4. آواز وسنتور مویه غزل حافظ 4:45 5. سازوآواز مخالف- مغلوب- فرود و جامه دران غزل حافظ 7:51 6. تصنیف" ساز قصه گو" ساخته استاد فرامرز پایور کلام آذر 10:44 7. رنگ سه گاه ساخته استاد فرامرز پایور 1:41 8. تکنوازی سه تار 2:32 9. قطعه ضربی ( پیش درآمد شور) ساخته ی پیرنیاکان 5:27 10. سازوآواز در آمد شور( فرازهای اول و دوم)-حجاز- اوج- فرود غزل حافظ 10:37 11. ادامه سازوآواز سلمک- قرچه- رضوی- حسینی- سلمک و فرود غزل حافظ 5:59 12. تصنیف"شیدای گیتی" ساخته ی شجریان غزل حافظ 4:21
Total Time : 68:53
طرح : مژگان شجریان
از اینجا دانلود کنید
نوشته شده در سه شنبه سی ام بهمن 1386ساعت 22:13 توسط كاوه
|
نام آلبوم : آسمان عشق دستگاه : سه گاه اجرا : مهر 1370 خواننده : محمد رضا شجریان همنوازان گروه آوا : داریوش پیر نیاکان تار جمشید عندلیبی نی مسعود شناسا سنتور محمد فیروزی بربط سعید فرج پوری کمانچه-غژک همایون شجریان تمبک 1. پیش درآمد و چهار مضراب ساخته پیر نیاکان 9:09 2. ساز و آواز( شعر عطار) درآمد سه گاه (فرازهای اول و دوم و سوم)- زابل-مویه- قرچه- رضوی(فرازهای اول و دوم)- فرود 13:43 3. تصنیف می دانم ( شعرمولانا) ساخته شجریان 6:45 4. چهار مضراب مخالف ساخته فرج پوری 4:06 5. ادامه ساز و آواز( شعر عطار) مخالف(فرازهای اول و دوم و سوم)- مغلوب- پس مخالف- فرود 9:31 6. ادامه ساز و آواز( شعر عطار) دوبیتی در سه گاه و پهلوی و مغلوب و فرود 7:23 7. تصنیف آسمان عشق( شعرمولانا) ساخته شجریان 7:10
صدابردار: حسن عسگری مسترینگ و تدوین دیجیتال : اتودیو بل/ ریموند موسسیان،همایون شجریان طرح : مژگان شجریان
از اينجا دانلود كنيد
آموزش دانلود از rapidshare
نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386ساعت 17:6 توسط كاوه
|
اسرار عشق ، مايه اصفهان كنسرت سيزدهم ، بهمن ماه ۱۳۸۶ همايون شجريان و گروه دستان آهنگساز سعيد فرج پوري
از اينجا دانلود كنيد
نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386ساعت 0:27 توسط كاوه
|
1- تئوري موسيقي موسيقي از دو بخش نظري و عملي تشكيل شده است. دانستن آنچه مي نوازيم يا مي شنويم همان اندازه مهم است كه در هنگام صحبت كردن بايد مفهوم كلمات يا جملات را بدانيم. يك نوازنده خوب اگر نتواند مطالبي كه مورد استفاده قرار مي دهد را تجزيه و تحليل كند، به يك مجري بدون علم و دانش تبديل مي شود و با كسي كه از لحاظ تئوري موسيقي آگاهي دارد و نوازندگي را خوب مي داند، قابل مقايسه نيست. شعر گفتن بدون دانستن دستور زبان ممكن است ولي در جايي محدود مي گردد. نواختن و آهنگسازي نيز چنين است. پس چه بهتر كه به موازات نواختن ساز، از تئوري موسيقي نيز آگاهي داشته باشيم. در اين جا به نكاتي اشاره مي كنيم كه در موسيقي ايراني مورد استفاده قرار مي گيرند و پس از آن به تئوري موسيقي به صورت كامل مي پردازيم. الفباي موسيقي از هفت حرف تشكيل شده كه به آنها نت مي گويند. دو، ر، مي ، فا ، سل ، لا ، سي. از توالي اين هفت نت، يك هنگام يا گام بوجود مي آيد. مثل: دو، ر، مي ، فا ، سل ، لا ، سي ، دو. از يك نت تا نت بعدي فاصله اي وجود دارد كه در قسمت فواصل به آنها مي پردازيم. هر فاصله اي را به فواصلي كوچكتر تقسيم كرده اند و آنها را با علامت هايي نشان مي دهند. مثلا: از(دو) تا (ر) را اگر يك بدانيم، آن را به دو قسمت تقسيم مي كنند. دو ا-----ا------ا ر از دو تا ر را پرده و هر كدام از فواصل نصف شده را نيم پرده مي نامند. اگر از نتي نيم پرده كم شود، مثل (ر) كه نيم پرده به سمت (دو) ميرود، آن را با علامتي به نام بمل ( b) مي شناسيم، و اگر نيم پرده به آن اضافه شود، مثل (دو) كه نيم پرده به سمت (ر) ميرود، آن را با علامت (ديز) (#) مي شناسيم. در موسيقي ايران، فواصلي نيز وجود دارند كه كمتر از نيم پرده هستند. اين فواصل از تقسيم شدن يك پرده به تقريبا چهار قسمت تشكيل شده اند. دو اا---الف---ب---پ---اا ر اگر از يك پرده به اندازه يك چهارم كم كنيم، علامت كرن را براي آن در نظر مي گيريم. مثل: (ر) كه به سمت حرف « پ» ميرود. و اگر از دو به سمت «الف» برويم، آنگاه از دو تا « الف» با علامت سري شناخته مي شود. حال به مثالي براي درك فواصل مي پردازيم. دستگاه شور از اين فواصل تشكيل شده: (سل، لا كرن، سي بمل، دو، ر كرن، مي بمل، فا، سل). البته در نوشتن صحيح توالي نتهاي شور بايستي نوشت:( فا، سل، لا كرن، سي بمل، دو، ر، مي بمل، فا). از نت( فا) تا سل فاصله اي وجود دارد به نام پرده طنيني كه در آينده در مورد آن صحبت خواهيم كرد. با توضيحات و مثالهايي كه آورده شد، به تشريح اصطلاحات موسيقي ايراني مي پردازيم. آنچه از موسيقي ايران در دست است، مجموعه اي از نواها يا آهنگهاي گذشتگان است كه به هر يك از آنها گوشه گفته مي شود، كه سابقه اي در حدود دويست سال دارد (با توجه به روايات مختلفي كه وجود دارد)، اين گوشه ها با توجه به فواصلي كه دارند مرتب شده اند كه از مجموعه اين گوشه هاي مرتب شده، دستگاه تشكيل مي شود و از مجموع دستگاه ها رديف بوجود مي آيد. در هر دستگاه، گوشه ها طوري مرتب شده اند كه فراز و فرودي را مي توان در آنها مشاهده كرد. اين فراز و فرود را با نام هايي مي شناسيم، مثل آغاز هر دستگاه كه با گوشه اي به نام درآمد شروع مي شود. در ادامه به گوشه هايي بر مي خوريم كه در قسمتهاي مياني دستگاه قرار دارند و هر كدام را با نامي مشخص مي شناسيم. مثل مواليان، دلكش، سپهر، ماوراالنهر و... . در هر دستگاه گوشه هايي وجود دارد كه همنام با گوشه هايي در دستگاه هاي ديگرند، مثل: خسرواني، نغمه، زنگوله. با اين توضيحاتي كه داده شد، از مرتب شدن و در كنار هم قرار دادن گوشه هاي مختلف، تعداد هفت دستگاه تشكيل شده كه البته در بعضي از آنها و با توجه به قدمت، نوع فواصل، شخصيت و حالت ها، چند زير مجموعه را مي بينيم كه به آنها آواز مي گويند. آواز ها در همه دستگاه ها نيامده اند، و فقط در دو دستگاه وجود دارند. در دستگاه هاي شور و همايون. آوازهاي دستگاه شور عبارتند از: بيات ترك يا بيات زند، ابوعطا، دشتي، افشاري و بيات كرد. و آوازهاي دستگاه همايون تشكيل شده اند از: بيات اصفهان و شوشتري. در توضيح بايد گفت كه بعضي ها شوشتري و بيات كرد را از آوازها نميدانند و البته ما در اينجا فقط به روايتهاي مختلف اشاره مي كنيم. در توضيح اين آوازها بايد گفت كه آوازهاي بيات ترك يا بيات زند، ابوعطا، دشتي، افشاري و بيات كرد كه از مشتقات شور بودند از فواصل يكساني همانند شور تشكيل شده اند كه تفاوت آنها در مواردي است كه خواهيم گفت. در اجراي يك گوشه گاهي يك صدا يا يك نت بيشتر از همه به گوش ميرسد يا تاكيد بيشتري بر روي آن است كه به اين نت، نت شاهد مي گوييم. در پايان هر گوشه نوعي خاتمه يا پايان دادن وجود دارد كه از يك سري جملات تشكيل مي شوند، و در آخر روي يك صدا يا نت مي ايستد، نتي كه گوشه بر روي آن مي ايستد و به پايان مي رسد را نت ايست مي نامند. يك مثال كه تمامي موارد ذكر شده در آن گنجانده شده است: دستگاه شور، گوشه درآمد:
نتي كه با رنگ سبز نشان داده شده (فا)، فاصله طنيني است. نتهاي قرمز نتهاي شاهد هستند. نت با رنگ آبي، نت ايست است. با اين مثال، متوجه اين نكته مي شويم كه غير از حالت ها و فضاي ايجاد شده توسط دستگاه ها، نت هاي شاهد و ايست نقش بسيار تعيين كننده اي در تميز دادن دستگاهي از دستگاه ديگر دارند. مثلا شاهد دشتي نت « ر» است ولي شاهد بيات ترك نت« سي بمل». 2 - تئوري موسيقي (فواصل) بخش دوم آموزش تئوري موسيقي ايراني را به آموزش فاصله ها در موسيقي اختصاص مي دهيم. البته اين نكته را بايد متذكر شويم كه اين قسمت فقط مربوط به موسيقي ايراني نمي شود و در حالت كلي در همه نوع موسيقي يكسان است. همانطوريكه قبلا گفته شده بود، حروفي كه در زبان موسيقي كاربرد دارند، هفت نت هستند. اين هفت نت، تفاوتشان در فركانسي است كه توليد مي كنند و از لحاظ زير يا بم بودن طبقه بندي و مرتب مي شوند. پس ميان اين نت ها فواصلي وجود دارد كه باعث تمايز آن ها مي شود. اين فواصل از واحدهايي به نام نيم پرده تشكيل مي شوند. يعني كوچكترين فاصله اي كه ميان دو نت وجود دارد، نيم پرده است. البته اين فاصله در موسيقي بين المللي به اين شكل است و در موسيقي مناطق مختلف دنيا، و در كشورهاي مختلف، كوچكتر از آن هم وجود دارد كه فعلا به آن نمي پردازيم. پس ميان نت ها نيم پرده و يا دو نيم پرده يا يك پرده وجود دارد. حال به تعريف و همينطور چگونگي وجود فواصل مي پردازيم. با توجه به اسامي نت ها، اين شكل را ترسيم مي كنيم دو- - ر - - مي - فا - - سل - - لا - - سي - دو به فاصله ميان دو نت دو تا ر نگاه كنيد، دو خط ديده مي شود، هر خط نشان دهنده يك نيم پرده است، پس از دو تا ر يك پرده است. بين ر تا مي هم يك پرده وجود دارد. از مي تا فا يك خط، پس از مي تا فا نيم پرده است. همينطور تا نت دو. از( دو) تا( ر)، يك پرده و از (دو) تا (مي) دو پرده و... هر كدام از اين فواصل براي خود اسمي دارند. براي نامگذاري آن ها لازم است به اين نكات توجه داشته باشيم. فاصله مورد نظر از چند نت تشكيل شده، و ديگر اينكه اين فاصله چند پرده است. مثلا، از (دو) تا (ر)، فاصله، بين دو نت و يك فاصله يك پرده اي است. به فاصله يك پرده اي كه بين دو نت پشت سر هم وجود دارد، فاصله دوم بزرگ مي گويند. پس (ر) تا مي هم مي شود، دوم بزرگ،( سل) تا (لا)، (لا) تا( سي) و( فا) تا (سل). حال اگر فاصله بين دو نت پشت سر هم نيم پرده باشد، به آن فاصله دوم كوچك مي گويند. پس (مي) تا( فا) و( سي) تا (دو) مي شود دوم كوچك. ممكن است اين فاصله از وجود يك علامت تغيير دهنده پديد آيد، مثلا، (دو) تا( ر بمل)، كه باز هم مي شود دوم كوچك. در نتيجه در مي يابيم آنچه اهميت دارد محاسبه عددي نت ها نسبت به هم و همينطور محاسبه مجموع پرده ها و نيم پرده هاي ميان آن هاست. اگر فاصله (دو) تا (ر) بيشتر از يك پرده شود و يك و نيم پرده گردد، يعني از (دو) تا( ر ديز)، به آن فاصله دوم افزوده مي گوييم. از (سل) تا (لا ديز) هم به همين شكل است. ابتدا مي گوييم، از (سل) تا (لا) مي شود دو نت، و سپس حساب مي كنيم كه بين اين دو نت چند نيم پرده وجود دارد، دو نيم پرده. و اينكه با اضافه شدن علامت (ديز)، به چه فاصله اي تبديل مي شود. سه نيم پرده، پس از (سل) تا( لا ديز) مي شود، دوم افزوده. از( سل بمل) تا (لا)، از (سل) تا( لا )مي شود دو نت و فاصله يك پرده، ولي با قرار گرفتن علامت (بمل) جلوي (سل)، نيم پرده به فاصله اضافه مي شود و در نهايت مي شود، دوم افزوده. از (سل) تا(سي)، مي شود سه نت يعني، (سل)، (لا) و (سي). فاصله ميان آن ها دو پرده است، پس از (سل) تا( سي) مي شود سوم بزرگ. از (دو) تا (مي) هم مانند مثال قبلي است. سه نت و دو پرده كه مي شود، سوم بزرگ. از( دو) تا (فا)، چهار نت و دو و نيم پرده. براي اين فاصله مي گوييم، چهارم درست. پس چهارم درست، فاصله چهار نتي است كه دو و نيم پرده ميان آن ها وجود دارد. از دو تا سل هم مانند مورد قبلي است. پنج نت و سه و نيم پرده كه مي شود، پنجم درست. از (دو) تا( لا)، مي شود شش نت و چهار و نيم پرده كه مي شود، ششم بزرگ. از (دو) تا (سي)، هفت نت و پنج و نيم پرده كه مي شود هفتم بزرگ و از( دو) تا (دو)، هشت نت و شش كه مي شود، هشتم درست. اين فواصل ممكن است از هر نتي شروع شوند، مهم آنست كه بين آن دو چند نت فاصله است و همچنين چند پرده يا نيم پرده ميان آن ها وجود دارد. در نهايت، حالت هاي زير بدست مي آيد. فاصله نت ها از هم فاصله پرده نتيجه يك صفر يا شش يكم درست يا هم صدا دو يك دوم بزرگ سه دو سوم بزرگ چهار دو و نيم چهارم درست پنج سه و نيم پنجم درست شش چهار و نيم ششم بزرگ هفت پنج و نيم هفتم بزرگ هشت شش هشتم درست يا يكم يا هنگام يا اكتاو و همچنين: هرگاه به يك فاصله بزرگ نيم پرده اضافه شود، به يك فاصله افزوده تبديل مي شود. (دو) تا (مي ديز)، مي شود سوم افزوده. هرگاه به يك فاصله درست نيم پرده اضافه شود، به يك فاصله افزوده تبديل مي شود. (دو) تا (سل ديز)، مي شود پنجم افزوده. هرگاه به يك فاصله افزوده نيم پرده اضافه شود، به يك فاصله افزوده تر تبديل مي شود.( دو) تا (سل ديز ديز)، مي شود پنجم افزوده تر. در اين حالت مي گوييم، (سل دابل ديز ## Sol) هرگاه از يك فاصله بزرگ نيم پرده كم شود، به يك فاصله كوچك تبديل مي شود. (دو) تا (مي بمل)، مي شود سوم كوچك. هرگاه از يك فاصله درست نيم پرده كم شود، به يك فاصله كاسته تبديل مي شود. (دو) تا (سل بمل)، مي شود پنجم كاسته. هرگاه از يك فاصله كوچك نيم پرده كم شود، به يك فاصله كاسته تبديل مي شود. (دو) تا (مي بمل بمل) مي شود سوم كاسته. در حالت بالا، اصطلاحا مي گوييم، (مي دابل بمل Mi bb )
نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386ساعت 17:7 توسط كاوه
|
سه تار شكل ظاهری آن مانند تار است. با اين تفاوت كه شكم آن يك قسمتی، گلابی شكل و كوچكتر است، سطح روی كاسه سه تار نيز چوبی است؛ سه تار امروزی چهار سيم دارد. خرك سه تار كوتاه تر از خرك تار بوده و دسته آن نيز ازدسته تار نازكتر است. سه تار فاقد «جعبه گوشی» است و گوشی های چهارگانه آن، دو عدد در سطح جلويي انتهای دسته (سرساز) و دوتای ديگر درسطح جانبی چپ (درهنگام نواختن درسطح بالايی) كار گذاشته شده اند. تعداد دستان های سه تار در زمان حاضر، مانند تار ۲۸ است.سه تار با ناخن انگشت اشاره (و گاه توأم با ناخن انگشت وسطی) دست راست نواخته می شود. به عبارت ديگر «مضراب» سه تار در واقع ناخن انگشتان نوازنده است. و به همين دلیل و به علل اكوستيكی دیگر، صدای اين ساز ضعيف بوده، برای تكنوازی در جلوی جمعیت يا همنوازی در اركستر مناسب نيست. چنين به نظر می رسد كه سه تار در قديم، سازی محلی بوده و در آن زمان سه سيم داشته است (كلمه «سه تار» دلالت برهمين نكته می كند) ولی بعدها شهری شده و سيمی بر آن افزوده اند.سيم هاي سه تار تا حدود نيم قرن گذشته بيشتر از جنس ابريشم بود و بعدها به فلز (مس ، فولاد ، برنج) تبديل شد.
شيوه انداختن سيم سيم هاي سه تار معمولا به اين ترتيب انتخاب مي شوند: سيم اول،شماره 18 يا 20 سيم دوم ، شماره 20 يا 22 سيم سوم ، شماره 18 يا 20 سيم چهارم ، شماره 35 يا 40 براي بستن سيم ابتدا سيم را با ساز اندازه بگيريد و بعد آن را قطع كنيد. يك سر سيم را به اندازه 2 تا 3 سانتيمتر خم كنيد و روي خود سيم قرار دهيد. خم كردن سيم نبايد باعث تا شدن و شكنندگي آن شود. حال اين قسمت از سيم را به صورت دولا با انگشت هاي شست وسبابه دست چپ بگيريد وانگشت سبابه دست راست را داخل حلقه حاصل از خميدگي سيم قرار دهيد و آن را بپيچانيد. براي انجام اين كار دست راست بايد طوري عمل كند كه هر دو رشته سيم خوب به هم پيچيده شوند تا كوك بيشتر ثابت بماند ( اگر فقط يك سيم به دور سيم ديگر بپيچد ، گره محكم نخواهد شد و باز مي شود. هنگام پيچيدن سر سيم ديگر بايد آزاد باشد). پس از آن كه يك سر سيم پيچيده شد، سر ديگر را از داخل سيم بند رد كنيد ، گره مختصري به همان صورت بزنيد، گوشي ساز را داخل حلقه سيم نماييد و آن را ابتدا در طرفين گوشي ، وپس از محكم شدن در جهت چپ روي قسمت عمودي گوشي بپيچيد. بعد سر ديگر سيم را به سيم گير وصل كنيد و با چرخاندن گوشي به طرف چپ صداي دلخواه را انتخاب كنيد. به طور معمول ، سيم اول سه تار نسبت به دياپازون (سي بمل يا لا) و هنگام همراهي با سازهاي ديگر مطابق با (دو) دياپازون كوك مي شود. سيم دوم ، فاصله چهارم ، درست پايين تر از سم اول (سل) كوك مي شود. ضمنا سيم دوم از قديم معمولا براي اجراي دستگاه راست پنجگاه ، (فا) كوك مي شده است. سيم سوم و چهارم معمولا به صورت اكتاو و با فواصل ديگر نسبت به هم كوك مي شوند.لازم به يادآوري است كه سيم سوم هم صدا با سيم اول ، وسيم چهارم يك اكتاو بم تر كوك مي شوند. در بعضي دستگاهها يا آوازها سيم سوم و چهارم ، (دو) و در بعضي ديگر مانند شور (سل) ، سيم سوم (دو) و سيم چهارم (فا) و در سه گاه ، به ترتيب سيم سوم ، (لا كرون) و هم صدا با پرده اول سيم (سل) و سيم چهارم (فا) كوك مي شوند. بعضي از كوك هاي ديگر بنا به اهميت نت هاي خاص دستگاهها يا آوازها به ابتكار نوازنده انتخاب مي شوند. ابتدا جاي پرده هاي قبلي را علامت گذاري نماييد. بعد پرده هاي كهنه را قطع و روي دسته را با پارچه اي كه انكي مرطوب است تمييز كنيد. پرده اي كه از جنس زه است بايد با قطر متوسط انتخاب شود. پس از قطع پرده براي اندازه هاي مناسب سه تايي يا چهارتايي آنها را به ترتيب زير ببنديد(قبل از بستن ، پرده را با پارچه اي كه كمي نم دارد مرطوب كنيد): پرده هاي سه تار: سه تار معمولا 25 پرده دارد كه به صورت سه تايي يا چهارتايي روي دسته بسته مي شوند. مبناي پرده بندي سه تار و تار از قديم بر اساس فواصل دستگاه شور(سل) تنظيم مي شده و پرده هاي اصلي چهارتايي و بقيه سه تايي بسته مي شده است. ترتيب قرار گرفتن پرده ها روي دسته از بم به زير:(به ترتيب نام نت ها روي سيم اول) 1- ركرن چهارلا 2- ر چهارلا 3- مي بمل چهارلا 4- مي كرون سه لا 5- مي چهارلا 6- فا چهارلا 7- فا سري سه لا 8- سل كرن سه لا 9- سل چهارلا 10- لا بمل سه لا يا چهارلا 11- لا كرن چهارلا 12- لا سه لا 13- سي بمل چهارلا 14- سي كرن سه لا 15- سي سه لا 16- دو چهارلا 17- ركرن سه لا يا چهارلا 18- ر چهارلا 19- مي بمل چهارلا 20- مي كرن سه لا 21- مي سه لا 22- فا چهارلا 23- فا ديز سه لا 24- سل چهارلا 25- لا بمل سه لا
نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386ساعت 1:9 توسط كاوه
|
|
|
